DİKKAT EVİNİZDE SERİ KATİL VAR !
- Telegram
Aşağı yukarı hep aynı hikâye.
Bir ev düşünün.
Duvarları yerinde, kapısı kilitli, perdeleri çekili.
Dışarıdan bakınca aile…
İçerideyse sessiz bir yıkım var.
Ne alkol şişesi görüyorsunuz, ne uyuşturucu paketi.
Yumruk yok, bağırış yok.
Ama ev çökmüş.
Çünkü düşman salonda, mutfakta, çocuk odasında.
Cebimizde.
Avucumuzda.
Ekranın içinde.
Adı: SANAL KUMAR.
Bu çağın en sinsi bağımlılığı.
Gürültü yapmıyor.
Koku yaymıyor.
İz bırakmıyor.
O yüzden fark edilmiyor.
Fark edilmediği için de büyüyor.
Kanser gibi.
Önce “bir kere”, sonra “son bir kez”, ardından “nasıl olsa geri alırım.”
Cümleler değişmiyor, sadece miktarlar büyüyor.
Kayıplar artıyor.
Yalanlar çoğalıyor.
Sanal kumar; içki gibi sendeletmez, uyuşturucu gibi sersemletmez.
Aksine, insanı ayakta tutar.
Çalıştırır.
Gülümsetir.
Ta ki her şeyini alana kadar.
Bu yüzden en tehlikelisi.
Din ayırt etmez.
“Ben inançlıyım” demez.
Meslek ayırt etmez.
Akademisyeni de alır, esnafı da, öğrenciyi de.
Yaş sormaz. Emekliyi de çeker, genci de.
Cinsiyet tanımaz. Kadın, erkek fark etmez.
Çünkü kumarın vicdanı yoktur.
Ahlakı yoktur.
Merhameti hiç yoktur.
Şeytani denir ya bazen, şeytan hafif kalır. Bu düpedüz sessiz bir seri katil.
Silahı umut.
Mermisi ihtimal.
Tetiği “belki bu sefer”dir.
Son yıllarda artan intihar vakalarına bakın.
Borç var.
Utanç var.
Çaresizlik var.
Ama en dipte hep aynı şey duruyor: Kaybedilmiş bir ekran savaşı.
Aileye söylenemeyen gerçekler.
Banka mesajlarını gizleme refleksi. Telefonu ters çevirerek masaya koyma alışkanlığı.
Gece herkes uyurken “bir el daha” deme hali.
Sonra bir gün…
El kalmıyor. Ev kalmıyor. Aile kalmıyor.
Çocuklar babalarını, annelerini kaybetmiyor aslında.
Daha kötüsünü yaşıyor.
Yanlarındayken kaybediyorlar.
Ve biz hâlâ “kişisel tercih” diyoruz.
Hayır.
Bu bir tercih değil.
Bu organize bir sömürü.
Reklamlarla, uygulamalarla, bonuslarla cilalanmış bir tuzak.
Devletlerin, kurumların, toplumun görmezden geldikçe büyüyen bir felaket.
Acil tedbir alınmazsa ne olur biliyor musunuz?
Daha fazla boşanma olur.
Daha fazla çocuk travması olur.
Daha fazla intihar haberi okuruz. “Neden?” diye sorarız.
Sonra bir sonraki habere geçeriz.
Oysa cevap gözümüzün önünde.
Sanal kumar; ne eğlencedir, ne masum bir oyun.
Bu çağın en organize kötülüklerinden biridir.
Sessizdir, sinsi ilerler ve çoğu zaman geriye sadece enkaz bırakır.
Toplum dediğiniz şey, aileyle ayakta durur.
Aile çökerse, gerisi teferruattır.
Bugün dur demezsek, yarın çok geç kalmış olacağız.
Çünkü bu katil beklemiyor.
Çalıyor.
Alıyor.
Ve bir daha geri vermiyor.
