NE ÖĞRETMEN GÜVENDE, NE ÖĞRENCİ ! 

NE ÖĞRETMEN GÜVENDE, NE ÖĞRENCİ ! 
Paylaş
  • Linkedin
  • Pinterest
  • Whatsapp
  • Telegram
  • Reddit
A- A+ Paylaş

Bugün içimiz yine yandı.

Şanlıurfa’da bir okul…

Adı okul.

Ama yaşanan, eğitim değil; korku.

Siverek’te bir liseye elini kolunu sallayarak giren bir saldırgan, silahını çıkarıp ateş açıyor.

Öğrenciler… öğretmenler… kaçışıyor.

Camdan atlayan çocuklar var.

Yaralanan öğretmenler var.

Bu ülkenin evlatları bunlar.

Bu ülkenin öğretmenleri.

Hepsine geçmiş olsun.

Yaralı meslektaşlarıma ve kardeşlerimize acil şifalar diliyorum.

Ama kusura bakmayın… sadece “geçmiş olsun” demek yetmiyor artık.

Bu bir “haber” değil.

Bu bir alarmdır.

Çünkü mesele şu:

Bir insan bir okula bu kadar rahat girip silah kullanabiliyorsa, orada can güvenliği yok demektir.

Net.

Biz ne yapıyoruz?

Sabah çocuğu okula gönderiyoruz.

“Dersine çalış” diyoruz.

“Üşütme” diyoruz.

Ama artık şunu da mı diyeceğiz?

“Dikkat et, biri okulu basabilir.”

Bu mudur yani geldiğimiz nokta?

Öğretmen…

Toplumun en saygı duyulması gereken mesleklerinden biri.

Ama bugün öğretmen;

veliden çekiniyor,

öğrenciden çekiniyor,

kapıdan girenden çekiniyor.

Niye?

Çünkü koruması yok.

Açık konuşalım.

Okullarımızda güvenlik zafiyeti var.

Hem de ciddi boyutlarda.

Kapı var ama kontrol yok.

Kamera var ama caydırıcılık yok.

Sistem var ama uygulama yok.

Çözüm belli.

Her okula güvenlik görevlisi atanacak.

Ama “görünürde” değil, gerçekten görev yapan.

Okula giren çıkan denetlenecek.

Kimliksiz kimse içeri adım atamayacak.

Bu bir tercih değil.

Bu bir zorunluluk.

Bir de teknoloji meselesi var.

Türkiye’de KADES,Mavi Kod var.

Kadın tehlikedeyse,sağlık çalışanları tehlikedesye, bir tuşla devlete ulaşıyor.

Peki öğretmen?

Sınıfta tehdit altındaysa ne yapacak?

Bağıracak mı?

Koşacak mı?

Hayır.

Okullara da KADES,Mavi kod  benzeri bir sistem kurulmalı.

Öğretmen bir tuşa basacak.

Anında güvenlik birimleri haberdar olacak.

Saniyelerin hayat kurtardığı bir çağdayız.

Hâlâ “bakacağız, değerlendireceğiz” diyemeyiz.

Şanlıurfa’daki olay bize şunu gösterdi:

“Bizde olmaz” diye bir şey yok.

Oluyor.

Hem de en korunması gereken yerde oluyor.

Okulda oluyor.

Devletin birinci görevi nedir?

Vatandaşının can güvenliğini korumak.

En masum kim?

Çocuk.

En savunmasız kim?

Öğretmen.

O zaman en güçlü koruma nerede olmalı?

Okulda.

Bu işin sağı solu yok.

Bu işin bahanesi yok.

Yarın sabah yine çocuklar okula gidecek.

Öğretmenler yine sınıfa girecek.

Ve biz aynı soruyu soracağız:

“Güvende mi?”

Eğer bu soruya tereddütsüz “evet” diyemiyorsak,

kusura bakmayın… hiçbir şey yolunda değil.

Yorum yazın
İsim yazmalısınız
Doğru bir email yazmalısınız
Yorum yazmalısınız
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmayacaktır.

Adem Evcil yazıları